عکاسی مقالات

نوردهی در عکاسی و عوامل موثر بر آن (آموزش عکاسی- قسمت دوم)

نوردهی در عکاسی و شناخت عوام موثر بر آن را می‌توان مهمترین عامل در دنیای عکاسی دانست. حتی اگر قوی‌ترین دوربین جهان در دستمان باشد، در صورتی که با نوردهی آشنا نباشیم نمی‌توانیم تصویر خوبی را ثبت کنیم.

قبل از هر چیزی بهتر است با نور آشنا شویم.

نور

بی هیچ تردیدی می‌توان نور را اصلی‌ترین فاکتور در عکاسی دانست. خواه از یک منبع طبیعی همچون خورشید تأمین گردد و خواه از منابع نور مصنوعی همچون لامپ، فلاش‌های مخصوص عکاسی و یا هر منبع نورانی دیگر.

نور بخشی از طیف الکترومغناطیس است. نور مرئی یا طیف قابل رویت برای چشم انسان طول موجی بین ۳۸۰ تا ۷۵۰ نانومتر و بسامد آن‌ها بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ تراهرتز است.

فرکانس نور مرئی

واحد سنجش شدت نور لوکس است که به میزان نور تابیده شده بر سطح یا میزان روشنایی سطح گفته می‌شود که با حروف LX مشخص می‌گردد.


نوردهی و مثلت نوردهی

چه در دوربین‌های خانگی و چه در دوربین‌های حرفه‌ای فرایند نوردهی به سه عامل اصلی در دوربین بستگی دارد که به مجموع آن‌ها مثلث نوردهی می‌گویند.

این سه عمال عبارتند از سرعت شاتر، دیافراگم و ایزو.

مثلث نوردهی


سرعت شاتر

سرعت شاتر تعیین کننده‌ی مدت زمانی‌ست که به یک سنسور یا فریم فیلم نور می‌دهیم. در مقابل فریم فیلم یا سنسور پرده ای از جنس فلز می‌باشد که می‌تواند در مدت زمان‌های مختلف از مقابل سنسور کنار برود تا به آن نور برسد و پس از اتمامزمان تعیین شده باز بسته شده و از رسیدن نور به سنسور جلوگیری می‌کند.

البته کاربرد سرعت شاتر تنها در تنظیم مدت زمان نوردهی نیست و می تواند تعیین کند جسم متحرک در تصویر کشدگی داشته باشد یا خیر. هر چه سرعت شاتر پایین‌تر باشد کشیدگی اجسام متحرک نیز در تصویر بیشتر است و هر چه سرعت شاتر بالاتر باشد جسم متجرک ثابت تر به نظر می‌رسد.

سرعت شاتر


دیافراگم

در میان عدسی‌های لنز تیغه‌هایی تحت عنوان دیافراگم قرار دارد. دیافراگم میزان شدت نوری که به سنسور می‌رسد را تعیین می‌کند. هرچه دریچه‌ی دیافراگم بازتر باشد شدت نور بیشتری به سنسور می‌رسد و هر چه بسته‌تر باشد شدت نوری که به سنسور می‌رسد کمتر است.

کاربرد دیگر دیافراگم درتعیین میزان عمق میدان وضوح است. هر چه دهانه‌ی دیافراگم بازتر باشد عمق میدان وضوح پایین‌تر است و هر چه دهانه‌ی دیافراگم بسته‌تر باشد عمق میدان وضوح بالاتر است.

عمق میدان وضوح


ایزو

یکی از عوامل مؤثر در نوردهی ایزو می‌باشد. افزایش میزان ایزو سبب می‌گردد نور رسیده به سنسور طی فرایند الکترونیکی تقویت گردد و تصویر با نور بالاتری ثبت گردد. البته افزایش ایزو نیزان نویز در تصویر نیز افزایش می‌یابد.

در دوربین آنالوگ افزایش ایزو محدود به فیلمی است که در داخل دوربین قرار می‌دهیم و ایزوی کل فیلم یکسان خواهد بود. ولیکن در دوربین دیجیتال می‌توان هر لحظه که تصمیم به ثبت تصویر می‌گیریم میزان ایزو را بسته به میزان نیاز افزایش دهیم.

در دوربین‌های آنالوگ هرچه ذرات تشکیل دهنده‌ی فیلم آنالوگ بزرگتر باشد ایزو نیز بالاتر است که همین عامل سبب می‌گردد کیفیت تصویر چاپ شده با ایزوی بالا پایین‌تر باشد و همچون دوربین آنالوگ حالتی همچون نویز داشته باشد.

تأثیر ایزو بر نویز

پایان قسمت دوم

دیدگاه خود را مطرح نمایید

برای ارسال یک دیدگاه اینجا کلیک کنید